Ogromny problem wielu hodowców bydła

Hodowla bydła, a w szczególności krów to ogromna część polskiego rolnictwa. W skali kraju jest to zatem ogromny dochód oraz wkład do krajowego PKB. Niestety, w dzisiejszych czasach coraz częściej hodowcy borykają się z poważnym problemem, jakim są biegunki u cieląt. Zwykle są one powodowane licznymi schorzeniami. Niestety, tego typu przypadłości tuż po urodzeniu mogą silnie obniżać kondycję dorosłego osobnika. Dla hodowcy jest to ogromna strata, gdyż rolą cielaków jest późniejsze powiększanie oraz tzw. remontowanie obecnego stada. Dla każdego cielaka najważniejsze są pierwsze trzy tygodnie po narodzeniu. Biegunki u cieląt są przyczyną niemalże połowy zgonów zwierząt w początkowym okresie życia. Biegunki mają również spory wpływ na proces dojrzewania cielaków. Przeciętna biegunka trwa od 7 do 10 dni. W tym czasie cielak może stracić od 3 do nawet 9 kg masy ciała. Zarówno dla hodowcy, jak i dobra stada jest to ogromna strata. Silna choroba to oczywiście także zwiększone koszty opieki weterynaryjnej, a co za tym idzie, mniejsza opłacalność hodowli.

Przyczyn może być naprawdę wiele

W przypadku zachorowań wśród cieląt, przyczyny są zwykle złożone i wieloczynnikowe. Właśnie dlatego odpowiednia diagnostyka jest fundamentem właściwego leczenia. Przyczyny mogą bowiem być zarówno patogenetyczne (np. złe żywienie, nieodpowiednie zarządzanie stadem), jak też zakaźne . Wśród przyczyn patogenetycznych najczęściej wymieniane przez weterynarzy to zła higiena, zbyt krótki czas odpajania cielaków czy niewłaściwe warunki utrzymania.

Główne zmienne, które pomagają w ustaleniu przyczyn biegunek

Poniżej zamieszczamy najważniejsze informacje, których zebranie pozwala na szybką i trafną diagnozę przyczyn biegunek. Każdy dobry weterynarz, przed przystąpieniem do leczenia zapyta o nie właściciela stada. Właśnie dlatego wyszczególnione niżej informacje dobrze jest zapisać i przekazać weterynarzowi.

  • Rodzaj mleka, którym odpajane są cielaki: mleko matki czy preparat mlekozastępczy. Temperatura pokarmu oraz sposób jego przechowywania.
  • Wcześniejsze choroby występujące w stadzie (zwłaszcza metaboliczne).
  • Przebieg porodu (łatwy-trudny).
  • Wiek oraz liczba chorujących cieląt.
  • Wiek, w którym zauważyliśmy pierwsze objawy biegunki.
  • Jakość szczepionek przeciwbiegunkowych.
  • Warunki przechowywania szczepionek przeciwbiegunkowych (szafka z lekami czy lodówka).
  • Panujące warunki zoohigieniczne (np. czystość wiader na wodę, zagęszczenie inwentarza).
  • Pochodzenie cieląt (urodzone w stadzie czy zakupione z innej hodowli).
  • Jakość siary podanej cielakowi (badanie IG, izolacja patogenów z kału, G test).

Szczera odpowiedź na wszystkie, powyższe informacje pozwoli w szybki sposób ustalić źródła zachorowań oraz wyeliminować je w przyszłości. Wyleczenie wszelkich stanów chorobowych leży w końcu w interesie właściciela stada.

Spośród wymienionych wyżej czynników jednym z najważniejszych jest jakość siary podanej cielakowi. Ważne są w tym wypadku 4 aspekty:

  • Ilość jaką cielę wypije.
  • Czystość wiadra, w którym podajemy siarę.
  • Czas, w którym dostarczymy cielakowi siarę. Im szybciej po urodzeniu, tym lepiej.
  • Jakość – ilość immunoglobulin oraz gęstość siary.

Dodaj komentarz