Produkcja rolna - Produkcja roślinna

Indeks
Plonotwórczy duet rzepak – BIOSTYMULATOR
Działanie Asahi SL

 

Obecnie w szeroko rozumianej produkcji rzepaku jednym z kluczowych jej elementów jest zapewnienie rozwijającym się roślinom optymalnych, lub jak najbardziej do nich zbliżonych, warunków uprawy.

Wiążę się to bezpośrednio nie tylko ze stałym doskonaleniem poszczególnych elementów agrotechniki tego gatunku, ale także z przeciwdziałaniem lub ograniczaniem występowania różnego rodzaju czynników stresowych. W ostatnich latach obserwuje się, między innymi, stałe nasilanie się niekorzystnych zjawisk pogodowych (przymrozków, opadów śniegu, uszkodzeń gradowych, suszy, ulewnych deszczy) szczególnie podczas wiosenno-letniego okresu wegetacyjnego roślin, co skłania producentów rolnych do poszukiwania nowych rozwiązań ułatwiających roślinom regenerację po wystąpieniu czynników stresowych, a także polepszających ilość i jakość uzyskanych plonów [SŁOWIŃSKI 2008, KOZAK 2009].

O aktualności tych zagadnień świadczy dobitnie diametralnie odmienny przebieg warunków wilgotnościowo-termicznych w różnych rejonach Polski w okresach siewów i jesiennego rozwoju rzepaku w 2011 roku. To właśnie przezimowanie rzepaku ozimego i jego dalszy prawidłowy wiosenny rozwój w znacznym stopniu zależą od jesiennego pokroju roślin. Rośliny rzepaku rokujące dobre przezimowanie powinny wytworzyć podczas jesiennej wegetacji krępą rozetę złożoną z 8-9 ciemnozielonych liści osadzonych na krótkiej, zwartej łodyżce, której pąk wierzchołkowy nie powinien być wyniesiony ponad 30 mm, posiadać szyjkę korzeniową o średnicy minimum 4,5-5,0 mm, wytworzyć system korzeniowy długości 15-20 cm oraz nagromadzić w części nadziemnej około 1,5 g suchej masy [OJCZYK, BUDZYŃSKI 1994]. Takimi, a nawet wielokroć korzystniejszymi, cechami morfologicznymi charakteryzują się obecnie rośliny rzepaku zasiane w optymalnym terminie agrotechnicznym na polach w województwach np. dolnośląskim czy opolskim, których wegetacja jesienna praktycznie rozciągnęła się aż do I dekady stycznia 2012, przy jednoczesnym braku typowej fazy spoczynku zimowego. Niestety brak tego typowego spoczynku zimowego może przy zmiennych warunkach pogodowych skutkować znacznymi uszkodzeniami roślin na wiosnę, mimo że w tych rejonach producenci rzepaku stosowali często jesienią fungicydy o charakterze regulatorów wzrostu, mające zapobiec nadmiernemu wzrostowi rzepaku. Z odmienną sytuacją mamy do czynienia obserwując przebieg kiełkowania, wschodów i jesiennego rozwoju rzepaku w warunkach bardzo silnych niedoborów wilgoci w 2011 roku w rejonach województw lubelskiego i podkarpackiego, gdzie warunki stresu wodnego doprowadziły, we wczesnych fazach rozwojowych roślin, do znacznych ubytków, co skutkuje mniejszą od zakładanej obsadą roślin na jednostce powierzchni. W chwili obecnej jednym z głównych czynników warunkujących poziom przyszłych plonów rzepaku pod zbiory 2012 roku jest i będzie dalszy przebieg warunków pogodowych, a co się z tym wiąże potencjalne występowanie różnego rodzaju stresów podczas wegetacji roślin.

• Aktualna sytuacja na plantacjach rzepaku
• Odmiany rzepaku zalecane do siewu
• Zbieramy kolorowe rzepaki
• Przezimowanie upraw

W tego typu sytuacjach producenci rzepaku coraz częściej sięgają po biostymulatory, którymi zainteresowanie systematycznie wzrasta zarówno wśród samych rolników, jak również naukowców starających się jak najdokładniej poznać mechanizmy ich działania i wpływ na rozwój oraz plonowanie roślin.

Na prężnie rozwijającym się, szczególnie na przestrzeni ostatnich lat, rynku biostymulatorów w Polsce wiodącą rolę odgrywa preparat Asahi SL japońskiej firmy ASAHI Chemical Mfg. Co. Ltd., Japonia, znany także w innych krajach europejskich pod nazwą handlową Atonik, czy w USA jako Chaperone. Synteza energii w postaci adenozynotrifosforanu (ATP) i jej transport w roślinie rzepaku wspomagane są przez substancje aktywne biostymulatora, do których należą: para-nitrofenolan sodu (4-nitrofenol w postaci soli sodowej PNP – 0,3%), orto-nitrofenolan sodu (2-nitrofenol w postaci soli sodowej ONP – 0,2%) oraz 5-nitroguajakolan sodu (2-metoksy-5-nitrofenol w postaci soli sodowej 5NG – 0,1%). Dzięki temu szybsza jest reakcja rośliny na stres, a co jest z tym związane następuje szybsze uruchomienie naturalnych mechanizmów obronnych. Łatwiejsze znoszenie stresów przez roślinę sprzyja większej zdrowotności rzepaku i bujniejszemu wzrostowi, co w konsekwencji skutkuje zwiększeniem plonów i poprawą ich jakości (zwiększenie zawartości tłuszczu). W Polsce Asahi SL oferowany jest na rynku od 1997 roku i znajduje szczególne uznanie właśnie u plantatorów rzepaku ozimego [SŁOWIŃSKI 2008].

Ze względów ekonomiczno-organizacyjnych, aplikacja Asahi SL na plantacjach rzepaku nie powinna być przeprowadzana w formie pojedynczego - jednoskładnikowego zabiegu, lecz łączona przykładowo z dokarmianiem dolistnym roślin mikroskładnikami lub ochroną insektycydową przeciwko występującym szkodnikom. Bardzo wysokie LD50 preparatu (ponad 5000 mg·kg-1) wskazuje na niską toksyczność substancji aktywnych wchodzących w skład produktu, a w związku z tym biostymulator nie ma wyznaczonego okresu karencji. Ponadto Asahi SL jest bezpieczny podczas przygotowywania cieczy roboczej oraz w czasie wykonywania samego zabiegu oprysku przez operatora, gdyż nie powoduje drażnienia, nie jest uczulający, mutagenny czy kancerogenny. W klasyfikacji Instytutu Ochrony Roślin – PIB w Poznaniu został pozycjonowany jako środek mało szkodliwy dla ludzi – klasa IV, praktycznie nie szkodliwy dla pszczół – klasa IV, praktycznie nie szkodliwy dla ryb – klasa IV, praktycznie nie szkodliwy dla glonów i rozwielitek – klasa IV. Okres półtrwania preparatu wynosi od 1 do 7 godzin, co sprawia, że nie ma niebezpieczeństwa stwierdzenia obecności pozostałości środka w produktach rolniczych, nawet w przypadku aplikacji bezpośrednio przed zbiorem.

Działanie plonochronne biostymulatora Asahi SL zależy w dużej mierze od intensywności wystąpienia czynnika stresowego i ogólnej kondycji roślin. W warunkach stresowych substancje aktywne preparatu wspomagają roślinę w zwalczaniu oznak stresu i adaptacji do zaistniałych warunków. Wyraźne działanie preparatu na rośliny utrzymuje się przez około 2 tygodnie po zastosowaniu [BABUŠKA 2004; HARASIMOWICZ-HERMANN, BOROWSKA 2006].

< Poprzednia		Następna >